Mai werd gekoppeld aan een mentor via haar lokale gemeenschap kort nadat ze begon met het bezoeken — een oudere student die bereid was om wekelijks af te spreken voor een instant koffie bij de marktkramen dichtbij de campus.

Hun gesprekken bleven zelden theoretisch. Toen Mai aangaf dat ze zich zorgen maakte over een familieconflict, wees haar mentor niet alleen op een vers — ze zat er bij haar doorheen, bad met haar, en vroeg de week erna hoe het ging.

"Ze leerde me niet alleen de Bijbel," zegt Mai. "Ze liet me zien hoe ik het moest leven, op gewone, onopvallende manieren. Dat maakte het voor mij echt."

Mai mentort nu zelf twee jongere studenten en ontmoet hen op dezelfde marktkramen waar haar eigen mentoring begon.