Kwame kwam naar zijn eerste bijeenkomst met meer twijfels dan overtuigingen, uitgenodigd door een collega die hem nooit het gevoel gaf dat hij achterbleef door basisvragen te stellen.

Hij bleef vooral komen voor de vriendschap, half verwachtingsvol dat hij werd aangespoord naar snelle antwoorden. In plaats daarvan vond hij mensen die bereid waren maandenlang met zijn onzekerheid te zitten.

"Ik vond een gemeenschap voordat ik antwoorden vond, en die volgorde deed er voor mij toe," zegt hij. "Het betekende dat de vragen nooit een voorwaarde waren voor erbij horen."

Zijn vragen leidde hem uiteindelijk ergens naartoe — maar hij zegt dat de vriendschappen hem hoe dan ook belangrijk zouden zijn geweest.