Dit verhaal wordt gedeeld op verzoek van de betrokken persoon, zonder naam of herkenbare foto, uit zorg voor hun persoonlijke omstandigheden.

Ze beschrijven een seizoen van volledig afstand nemen van hun kleine groep — niet uit conflict, maar uit schaamte over worstelingen waar ze niet klaar voor waren om over te praten. In plaats van de stilte te laten staan, bleven een paar leden van de groep contact zoeken, voorzichtig en zonder eisen.

"Ze bleven voor me opkomen, zelfs nadat ik was gestopt met opkomen voor hen," zeggen ze. "Die geduld is de reden dat ik überhaupt terugkwam."

Ze maken vandaag de dag nog steeds deel uit van dezelfde gemeenschap, nu aan de andere kant van dat seizoen.