โยเซียบอกเล่าเรื่องนี้เกี่ยวกับตัวเขาเอง: เขาได้เข้าร่วมการชุมนุมครั้งแรกเพราะใบปลิวที่พูดถึงกาแฟฟรี และเขาก็พูดว่า "เป็นนักศึกษาปีสองที่ไม่มีเงินที่จะเข้าร่วมอะไรที่แพงกว่านั้น"

สิ่งที่ทำให้เขากลับมาที่นี่ไม่ใช่กาแฟ แต่เป็นผู้นำที่สังเกตเห็นว่าเขาขาดการเข้าร่วมไปหนึ่งสัปดาห์และส่งข้อความถามว่า ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม — ไม่ใช่เพื่อตรวจสอบ แต่เพราะเขาต้องการรู้จริงๆ

"ไม่มีใครถามฉันแบบนี้มานานมากแล้ว" โยเซียกล่าว "มันเปิดอะไรบางอย่างขึ้น ฉันเริ่มเข้าร่วมด้วยความตั้งใจแทนที่จะเกิดขึ้นโดยบังเอิญ"

ตั้งแต่นั้นมาเขาได้ผ่านฤดูกาลที่ยากลำบากสองฤดูกาล — การสูญเสียครอบครัวและการเปลี่ยนงาน — โดยมีกลุ่มเล็กๆ เดิมเคียงข้างเขา และตอนนี้เขาก็ทำในสิ่งที่曾经ทำให้กับเขาแก่ผู้เรียนใหม่ๆ