Ο Κουαμέ ήρθε στην πρώτη του συγκέντρωση με περισσότερες αμφιβολίες παρά πεποιθήσεις, προσκαλεσμένος από έναν συνάδελφο που ποτέ δεν τον έκανε να νιώσει ότι υστερούσε που έκανε βασικές ερωτήσεις.

Συνέχιζε να έρχεται κυρίως για τη φιλία, περιμένοντας μισάνοιχτα να οδηγηθεί σε γρήγορες απαντήσεις. Αντίθετα, βρήκε ανθρώπους πρόθυμους να καθίσουν με την αβεβαιότητά του για μήνες.

«Βρήκα μια κοινότητα πριν βρω οποιεσδήποτε απαντήσεις, και αυτή η σειρά είχε σημασία για μένα,» λέει. «Σημαίνει ότι οι ερωτήσεις δεν ήταν ποτέ προϋπόθεση για να ανήκω.»

Οι ερωτήσεις του τελικά τον οδήγησαν κάπου — αλλά λέει ότι οι φιλίες θα είχαν σημασία για αυτόν έτσι κι αλλιώς.